al gebruik ik het woordje siemens nog zoveel keer

ben jij ook zo’n dichter die ervoor kiest om merknamen
in dichten te gebruiken zodat het klinkt, zodat het vanbuiten?
ja, ik bedoel het hanteren van woorden zoals Mercedes of Ikea
zodat kleinzielige aanhoorders het als een niet mis te verstane
reclameboodschap kunnen neuriën op het werk
of ’s avonds tijdens de afwas.
of tijdens de je-weet-wel-wat, de sex, o ja, de sex!
(om het ding maar meteen bij merk te noemen)

weet je nog, die keer van die singernaaimachine en geen
mens die niet wist dat de grote pvo daar ooit
over dichtte? geef toe dat je toen ook je oren spitste toen
je hoorde dat je moeder, ja, zelfs je moeder kon citeren.

ja, toen kon het nog wel: iedereen die wist waarover hij sprak
als het om poëzie ging - de namen moesten niet eens
vanonder het stof geblazen of opgezocht op één of andere
internetsite vol banners én reclame (alwéér die reclame!)

en ik? zal ooit ik, zal ik ooit geroepen, geprezen
geciteerd worden? zal ooit ik met stomheid slaan?
neen, ik denk het niet,
ik denk het niet, neen
en ik denk niet na
daarover
maar als ik spreek,
áls ik spreek
leg ik alvast
de stilte
het zwijgen
op.